طراحی سایت
يكشنبه 1 مهر 1397.

تبلیـغـات

چاپخانه

http://s5.picofile.com/file/8115543700/ad18.gif.gif

http://doctorwp.com/wp-content/uploads/2014/01/ads-120-240-11.gif

خورنا

خوز نیوز

شوشان

روناش

خبرگزاری ندای هفتکل - هفتکل ندا

ورود کاربران

های گل، های گل،خین به دلم کِرد

سیدمجید حسینی نژاد

 

خبرگزاری ندای هفتکل:

 

            "اسفندیار رنجبری "

روح مدرنیته در پیکره ی سنت

 

 

آواز که میخواند بوی معطر بابونه از هُرم نفسش به آسمان میرسید.تمام رنج وحسرت ایل در حنجره ی جادوییش به یادگار مانده بود.گویی سالها با پای پیاده ،همنوا با مسافران طبیعت ،کوچ راتجربه کرده بود.سرشار از عشقی پاک و اصیل که ریشه در نجابت ایلیاتی اش داشت...

او تلفیقی از اندوه بهمن علاء الدین ،دغدغه های بهمن بیگی ،رنج سروده های حفیظ اله ممبینی"آبگینه" ،تصویرگری های قویدل، وطن دوستی شهاب داودی وجادوی کلام "کیوان لطفی" بود.

 

 

اسفندیار آواز بختیاری با پای شوق به هفتکل می آمد و خود را چون آبشاری زلال در هیاهوی معشوقه ی پیر دبیرستان "رودکی" رها میکرد. شلال گیسوان کُنار کهنسال دبیرستان وانبوه عاشقان ودلباختگان سرزمین پدری وخلق لحظاتی ناب وتماشایی که تنها از او بر می آمد... و بعد سمفونی غم انگیز کبوترهای چاهی وخاطرات بیاد ماندنی بر قاب پنجره های ترک خورده ی چوبی ویادآور ظرافت دستهای پدر...

 

از عمق وجود"داینی داینی" راتلاوت میکرد واز بی وفایی ایام میگفت. از رنگین کمان زیبا وسحر انگیز "مینا بنوش" وشور صدا وشوق لاله تا آواهای جاویدان "بیو بریم مال" و"گویل بهاره" و"های گل" که عشاق تل عاشقی را خون به دل میکرد.چه پیوند عمیقی بامردم داشت .وچقدر احساس میکرد که ناگهان چقدر زود دیر میشود...درجستجوی شعری جدید وسوژه های بکر از اصالت ایل...

 

 

فرزند راستین هفتکل سبکی نو پایه گذاشت ،او روح مدرنیته را درپیکره ی سنت دمید وبا تسلط کم نظیر بر ردیف های موسیقی بدنبال نو آوری بود.

 

"اسفندیار" عاشق بود. عاشق دارهای قالی بختیاری وقشقایی وضربان قلبش درسیاه چادرها وکوچه پسکوچه های "طوفشیرین" منظم تر میزد.هرجا ترنم ترانه بود روحش مثل باران تازه میشد.شبیه یک گلدان سرشار از موسیقی روییدن بود.

 

 

او خدا را درباغچه میدید؛ در تُرنه های سپید مادران ایل ، در بوی نان تیری، درهیاهوی کوچ ،درستیغ دشت وکوه زاگرس، در آوای ماندگار قوچ های وحشی و کبوترهای چاهی....

 

 

درتدارک آخرین ترانه بود بامطلع:

سلام برهفتکل وبر آسمونش

به گرمی وجود مردمونش.....

که دست تقدیر حرمت گل سرخ را نگه نداشت وباغچه را عزادار کرد.حالا زانوان زال سپیدموی دبیرستان رودکی"یداله نوربخش" به رعشه افتاده است ومعشوقه ی پیر دیگر طنین گامهایش را بر سنگفرشها حس نمیکند ،اگر چه پژواک انسانیت وشرافتش تا ابد در ناقوس رودکی طنین انداز خواهدبود.

 

 

هرگزنمیرد آن که دلش زنده شد به عشق/ ثبت است بر جریده ی عالم دوام او

نوشتن دیدگاه

اوقات شرعی


انجمن جوملای ایران

پیش بینی وضعیت آب و هوا

طراحی سایت و میزبانی وب : نوین وب گستر